Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ένοχη σιωπή ή πολιτική δειλία του Τάσου Χειβιδόπουλου;

Πέρασε ήδη μια εβδομάδα και, από τον διορισμένο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Τατούλη στην Αργολίδα (έτσι αποκάλεσε τον Τάσο Χειβιδόπουλο η Ντίνα Νικολάκου), δεν ακούσθηκε «κιχ» σχετικά με την επαλήθευση των καταγγελιών του Δημήτρη Καμπόσου για τη «ληστρική σύμβαση με την ΤΕΡΝΑ», την οποία προωθούσε. Του Καμπόσου που βγήκε αληθινός στα όσα, χρόνια τώρα φωνάζει λέγοντας: «τα χρήματα που ο Χειβιδόπουλος με τον Τατούλη αγωνίζονται να δοθούν στην ΤΕΡΝΑ δεν είναι εύλογη αμοιβή αλλά ληστεία των ανυπεράσπιστων πολιτών».



Ο λαλίστατος και μονίμως ανεύθυνος αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας, προφανώς έπαθε πολιτικό σοκ. Τι να πει άλλωστε! Πώς να συγκρίνει και να δικαιολογήσει τα 29,45 του Καμπόσου, που θα φτάσουν να γίνουν 43, με τα 81 του Τατούλη που θα φτάσουν να γίνουν 120.

Το άπερκατ του Καμπόσου ήταν θανατηφόρο. Ο Τάσος Χειβιδόπουλος, από στριμωγμένος στο καναβάτσο (λόγω της γνωστής υπεροχής  Καμπόσου κατά 51% στην πρόθεση ψήφου), βρέθηκε πεσμένος κάτω, με το διαιτητή να έχει φτάσει το μέτρημα στο …6 …7…8… Και το χειρότερο, ούτε ένας από τους θεατές του αγώνα δεν τον ενθαρρύνει να σηκωθεί και να συνεχίσει. Ούτε καν ο μάνατζέρ του, ο Πέτρος Τατούλης, που τον εγκατέλειψε και το μόνο που νοιάζεται είναι «πως θα ξεφύγει από το τσουνάμι που του έφτιαξε ο Καμπόσος με τα 29,45 ανά τόνο».
Είναι απίστευτο το μέγεθος της διαφοράς. Χάρις στον ανυποχώρητο Καμπόσο, οι κάτοικοι του Δήμου Άργους Μυκηνών θα γλυτώσουν 50.000.000 ευρώ, για τα επόμενα τριάντα χρόνια (τόσο ισχύει η σύμβαση Τατούλη –ΤΕΡΝΑ). Τα χρήματα των πολιτών δεν θα διασπαθιστούν και κανένας δεν θα τρέχει να δανείζεται με ληστρικούς τόκους για να πληρώνει το κόστος της συμφωνία των σκουπιδιών.

Μακάρι, τέτοιου ήθους και ικανότητας πολιτικοί άντρες να είχαν διαχειριστεί τα οικονομικά και εθνικά μας θέματα τον καιρό του Σημίτη και των επιγόνων του. Τα δεκάδες δισεκατομμύρια που διαχειρίσθηκαν οι τότε πολιτικοί και κατέληξαν σε καταθέσεις και επενδύσεις των διαφόρων πονηρών στο εξωτερικό, δεν θα είχαν κλαπεί ούτε θα είχαν διασπαθιστεί. Δεν θα χρωστάγαμε της Μιχαλούς, ούτε θα μας έπαιρναν τα σπίτια. Δεν θα μας μπλόκαραν, στις τράπεζες, τα κατοστάρικα της ανάγκης για να πληρώνουν τις εταιρείες των μιζαδόρων. Και το κυριότερο, τα 500.000 νέα παιδιά -τα παιδιά μας- δεν θα πήγαιναν μετανάστες στο εξωτερικό.
Ίσως αυτό να ένοιωθαν οι νέοι, ηλικίας 18 έως 25 ετών, όταν σε ποσοστό 94% δήλωναν (στην πρόσφατη δημοσκόπηση της ALCO) πως: «Εμείς οι νέοι του Δήμου Άργους Μυκηνών εμπιστευόμαστε τον Δημήτρη Καμπόσο για να μας οδηγήσει στο μέλλον».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου